dag 4,5

dag 4

Donderdag alweer. Ik ben het gevoel van dagen en tijd helemaal kwijt. Deze dag heeft het eigenlijk alleen maar geregend. Niet zomaar een beetje regen, maar een echte tropische regenbui. We gingen alsnog Hanoi in om oa een horloge voor papa te kopen. Een echte Rolex. Oke, geen Rolex maar een andere goede neppe voor 15,-. Gelukkig mag je voor 1600,- neppe merken kopen in het buitenland dus dat is net genoeg denk ik. Nadat we het horloge hadden gekocht, kochten we ook maar bij een oud vrouwtje dat de hele tijd achter ons aan zat te hobbelen, 4 regenjassen. Ofwel 4 vrolijke vuilniszakken met 3 gaten erin. Nadat we nog wat gelopen hadden besloten we toch maar terug te gaan naar het hotel. Daar hebben we een tijd lopen lezen. M'n ouders gingen nog even de reis naar Halong Bay regelen. Vervolgens gingen we in een klein tentje langs de straat eten. Ik moet zeggen dat ik deze hele vakantie nog geen mes heb aangeraakt en alleen maar met stokjes heb gegeten. Dit ben ik van plan de hele vakantie vol te houden.
Na gegeten te hebben, namen we de taxi naar het treinstation. Goodbye Hanoi, Hello Sapa.

Dag 5

Na wat hobbelend geslapen te hebben kwamen we om 06:00 u aan in Sapa. Het eerste wat ik dacht, toen ik de natuur zag, was aan de duffe, saaie film Oeroeg. Net als in de film, zag ik alleen maar bomen en rijstvelden. Toen we eenmaal waren uitgestpapt, gingen we in een bustje naar het lokale restaurant van Sapa om te ontbijten. We werden meteen achtervolgd door bergstammen. 'Where you from?' 'What's your name?' 'How old are you?'. Het scheen dat ze eerst vrienden proberen te worden en vervolgens je iets proberen te verkopen. Na het eten liepen we ook het hele dorp in en gingen het helemaal bekijken MET een hele bergstam erachteraan.
Na het dorp verkend te hebben, waren we klaar voor de trekking. En weer waren we niet de enige. We werden weer achtervolgd door een hele bergstam die de standaard dingen zeiden. 'Look! Rice! Look bamboo! Where you from? What's your name? ...' Vervolgens brabelden ze in hun eigen taaltje verder tegen me.
De trekking was trouwens echt wauw. Toch wel wat anders dan de film Oeroeg.
Aan het einde van de toch t kochten we toch maar wat bij de stammen. Ze hadden ons namelijk veel geholpen met klouteren etc. Zo was Paul bijna het ravijn ingedonderd. Rond 15:00 u gingen we naar het bungalowpark met uitzicht op de bergen.
Volgens mij schrijf ik best langdradig en leest niemand dit. Maar care :)

Houdoe!